BABAM-ŞEHİR-ŞİİR (BABALAR GÜNÜ NEDENİYLE)
Babam dize dokurdu, ben sarılırdım
Balkan soğuğunda şiirle ısınırdık
İki oda bir kitaplık evimiz
Besbelli Necatigil’den kiralık
Babam şiir okurdu ben büyürdüm
Güvercinler üşüşürdü içime
Dokuz-sekizlik bir kentti bizimkisi
Karlarla notalar aynı anda yağardı
Babam anlardı, gölgeli ulu çınar
Uçan serçe acemiliği bende
Kendimi dünyaya kanıtlama telâşı
Gitmeye hevesli bir otoban içimde
Babam dalar giderdi, ben de giderdim
Başka kentlere, düşlere, sevilere…
Özleme boyanırdı upuzun yollar
Otobüsler yanaşırdı şiirlere
Babamın büyütmediği küçük kız
Yırttı kozasını her tırtıl gibi
İpek düşlerle demirden gerçeklerle
Kazdı durdu hayatının içini
Ne zaman dönsem günebakan şehri
Usulca salıncağımı sallıyor babam…
ÖZLEM TEZCAN DERTSİZ