DRANAS FAHRİYE ABLA Ve…

Ahmet Tufan bir roman kahramanı. Daha doğrusu yaşamış bir insan, bir şair. Otobiyoğrafisinde ilginç bulgular var.

“Fahriye Abla şiirini “ biliriz. Çoğumuzun şiir defterini süsleyen bir şiir Fahriye Abla. Bazı toplantılarda okunduğunu gençliğimden beri anımsarım. Çok kişi “Ne güzel şiir” diye iç geçirir Ben, tam tersini söylersem yadırgamayın. Bu şiir öykü-manzume çizgisinde. Biraz da cinsel duygularımızı gıdıklar. Ve bizi “kedinin ulaşamadığı” yerde bırakır. Ağzımızı sulandırabilir. Bunlar da bazılarımızın hâlâ nerede olduğunu, nelere güzel dediğini, nelerden ve ne için, zevklendiğini açıklar. Şimdilerde popçuların şarkı sözleri “Fahriye Ablaları” da geçti. O da işin başka boyutu.

Şiirsellik özelliklerini ara da bulasın. Öz şiir, derinlik, imge simge… bunlar var mı? Bana göre yok, ya da az.

Neymiş, komşusu biraz hafif meşrep… miş. Ona tutulmuş olmalı ki, ya da gözü vardı demek ki, Neresinden bakarsan, bakcinsellik. Ha, cinsellik olmasın mı? Elbette kurallara uygunsa, olsun. Çünkü cinsellik insan yaşamının, açlık ve susuzluktan sonragelen önemli bir yeri vardır. Olsun olsun da yerinde, zamanında ve dozunda olsun. Yalnız cinsellik içeren bir şiire, bir şarkıya şarkı diyorsak, biraz düşünmeliyiz. Hoşunuza gitmiş olabilir. Olması da doğal. Çünkü bizim gibi “aç” ve geri kalmış toplumlarda en güzel, sömürü aracı bellidir, cinsellik

Kadın hakları savunucularının en çok üzerinde ve bilimsel-akılcı çizgiye taşımaları gerekir, bu konuyu kanımca. Ahmet Tufan bir gün sorar Dranas’a: “ Fahriye Abla”’yı ve buna benzer onlarca güzel şiir yazan Dranas nerede Hocam?” Dranas o sırada politika ile uğraşmakta, günlük yazılar yazmaktadır.

Yanıtı ilginçtir. “Şair Ahmet Muhip Drası”,ı ben de yitirdim; ben de onu arıyorum. Politikayla uğraşmak ve günlük gazete yazarlığı yapmak, şiir sanatının bir numaralı düşmanıymış. Gazetecilerden, yöneticilerden roman, hikaye ya d a makale yazanlar vardır Ancak onların içinde şiir yazanlar yoktur.” Roman kahramanımız da “Fahriye abla” şiirini beğeniyor demek ki. Kendimle ters mi düştüm. Öyle gibi görünüyor ama değil. Yukarı da yazdıklarım, madalyonun bir yüzüydü

“Fahriye Abla” elbette şiir. Sevilen bir şiir. Bu dama dünyanın öbür yüzü. Siz yine ikincisine bakın. Çünkü ben de öyle yapıyorum, yapmaya çalışıyorum…

TABAN

Koca koca kentlerde

Bir köy gülünü ağlıyordu zaman

Taban tavan patentli traktörler

Sancılı karabasan

Uzunçalar yaz günlüğüne

Sil baştan umut kanatlı öz

Bir kez daha ve halkçı gözlerinden

Uçup gitti yeşil mavi

Güller açacaktı gülyüzlüm

Kır çiçekleri henüz açmadı ki

Kurudu sular taban üzgün ve özlem

Ah şu sosyal demokratlar

(N.Tezcan)