“Bu şiir Kıbrıs’a çıkartma yapıldığı zamanlarda kaleme alınmıştı.

Başaklar mavidir köyümde kentimde

Yurdumun beyaz güvercinleri gibi mavi

Bulutsuz bir gökyüzü iner karanlıklara

Dün gibi eski, gün gibi yeni

Taşlarım mavidir ovamda dağımda

Sarkar Akdeniz’den Girne’ye

Keklikler mavi öter-Beşparmak

Mavi kuşlar yol alır durak durak

Fikirler de mavidir benim y urdumda

Kıbrıs türküleri kadar mavi

Kalemler mavi yazar ak kağtlara

Lefke’den Mağusa’ya mavileşir sevgili

Ama bir mavi var ki tam mavi

Barışçıl insancıl süt mavi

ATA’nın gözleri kadar temiz lekesiz

Mavi, mavi olamazdı böyle

Ecevit’siz

Necdet Tezcan

-------------------------------------------------------------------------------------------

VE OKUDUKLA RIM…

Bir süredir okuduğum (BİLİMD EN YANA-Asım Bezirci) Epeydir yalnız bırakmadı beni. Kitaplar okunmayı bekler. Elimdeki okumaya başladığım için olacak mutlu görünüyor. Nezaman bir yere ya da yerlere gitsem yanımda.

Kitap, yine ilginç, yalın ve nesnel ve adı gibi ‘Bilimden Yana’

İşte bir alıntı:

“O. Akbal bir gün sonra sorar Sait Faik’e, hayatını kaleminle kazanmak isteyen gençlere vereceğiniz bir öğüt var mı?”

Sait Faik’in yanıtı ilginçtir: “Bu işi bizim valide hallediyor., 3O kuruş, birinci nevi sigara. Üç kahve 25’ten 75, iki yemek azgar, 4 lira, giyim-kuşam babadan ve anadan olmak şartiyle, sigarasız ve kahvesiz kalmak isteyen yazsın.”

Benm yaşlarda olanlar bilir. Çocukluğumuzda kuruş vard ı. Liradan bayağı küçük ve geçerliydi. Beş ya da 1o kuruş harçlığımızdı bizim. Filitreli sigaralar henüz yoktu.Gelincik,Bafra, yenice… Birinci ikinc, gelick v.b. filitresiz sigaralar gündemdeydi… En iyi sigara Har man’dı. Yabancı sigaralar ülkeye girmezdi.

Demek ki o zamanlar bile para kazanmak için yazarlık yapılmazdı. Şimdilerde ise hepsi bir yana spor ve özellikle futbolcu ol, yeter. O dolapta milyonlar, milyarlar dönmekte…

Bu günlerde de üç-beş yazar dışında öyle aman aman kazanan yok.Hele son pahalılık yıllarında kitap almak bile “Zor dostum zor”. Yazarlar ceplerinden harcayarak kitap bastırabilmekte.

Ünlü eleştirmenimiz Nurullah ATAÇ’ın en önenli dileği: “Bir sanat adamı olmak, sanat eseri yaratmak

İlkönce oyun yazarlığını deniyor.Sonra öykü ve şiire yöneliyor. En sonunda da şunları söylüyor: “Şair olmadığımı, olamayacağımı anlamıştım. Gene de gözüm sanattaydı, bir sanat adamı sayılmakistiyordum. Ne kadar şair değilsem. , ben de eleştiriye veririm kendimi, O yolda ün kazanırım, adım yarına, gelecek yüzyıllara ulaşır.

Bir insanın ne olup olamıyacağın kendisinin görebilmesi ne güzel ne anlamlı, sanırım…

Dediği gibi de olmuş, en önemli eleştirmeni olmuş, öyle yaşamış ve yaşamaktadır…