O Yaz Kıbrıs’a gitmek düğünümüzü yapmak niyetindeydik. Pasaport ve bakanlık izni gerekli olduğu için gidemedik. Daha sonra gitme girişimlerimiz de engellendi. Uyarıldık…
Çıkarmadan bir yıl sonra gerekli işlemleri tamamlayarak yollara düştük. Yalnızca Ankara’dan tek uçak kalkıyordu. 66 kişilik uçakla 55 dakikada Kıbrıs-Ercan havaalanına iniş yaptı uçağımız.
Ancak eşimin ailesiyle o zaman tanışıp görüşebildik. Bir süre önce evlenmiştik. Bu nedenle iki çocuğumuzda yanımızdaydı…
Kıbrıs’ta anne babası Güzelyurt’ta, en büyük kızı Gemi Konağında, daha küçüğü Güzelyurt çıkışında…Annemin ailesi Mağusa’da konuşlanmıştı. Eşimin bir büyüğü Lefkoşa’da…
Böylece Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti kurulmuştu… Ancak göçebelik ve başka sorunlar sürmekteydi.
Bu saydığım yerlerde az ya da çok beraber olduk. Özellikle Rebiye ablanın evi çok hoşumuza gitmişti. Güzelyurt’un biraz dışındaydı ama kocaman bahçesi ve güzel bir evi vardı. Portakal, üzüm, İncir… ağaçları ve kocaman bir bahçe.
Girne Lüks otellerle ve plajlarla kaplıydı. Ama o apartmanlar ın duvarlarında kurşun delikleri göze çarpmaktaydı. Mağusa’ya giderken yol kenarında terk edilmiş iki tank durmaktaydı. Güzelyurt’da Girne’de…. Denize girdiğimizi anımsıyorum
Bu arada Güzelyurt’ta Namık Kemal’in kaldığı evi yakından gördük. İçi ve dışı O’nu şiirleriyle süslenmişti.
İşte bu şiiri o günlerden sonra yazdım:
KIBRIS’TA DENİZE GİRMEK
Kıbrıs’ta denize girmek
Buluşmaktır yazın en olgun tadıyla
Güzelyurt’ta portakal soymak
Yeşile yaslanıp türkü söylemekle eş
Girne’de Yavuz Çıkartma Plajı
Dalga dalga uzanır tarihe
Mağusa Limanında Yeşilada
Özlemden özleme gider gelir Ada’ya
Lefkoşa’da yaşamak hele yazın
Ter taneleriyle ıslatmaktır güneşi
Kıbrıs’ta denize girmek
Yazışmaktır mavinin her tonuyla
Ve Kıbrıs’ta denize girmek
Özgürlük ve barışı yeşertmektir
(Necdet TEZCAN)
