Elimde bir roman. Kızım getirmişti. Okumaya biraz geç başladım. Ve devam ediyorum. Bitmesine de az kaldı.

Ancak romanın bazı bölümleri yaşadığım kent Edirne vardı.

Kitabın adı:AY KOCAMAN GECE UZUNDU- Latife Doğanay Çağlayan. 190 sayfa ve meşe kitap yayını.

Yazar Edirne’de bulunmuş, çalışmış…

Arka sayfadan aktarma yaparak kitabı elimden geldiğince tanıtmak istiyorum. Bilmem istemekle olabilecek mi? Zaman gösterecek kanımca

“Bu roman, bir kadının varoluşunu yeniden tanımlama çabasının, içsel bir yolculuğunun Hikâyesidir. Sessizlikle konuşulan bir hüzün, karanlıkta örülen bir direniş…”

“Simone de Beauvoir’ selam durarak “Kadın doğulmaz, kadın olunur, Cemre rahmini gömer…”

“Kitap bölümlerden oluşmakta. İşte 2. Bölüm:

Bir şehrin girişi ancak bu kadar güzel olabilirdi. Şehre giren yolun tam karşısında Selimiye Camisinin minareleri görünüyordu.”

Selimiye’nin minareleri dörttür. Edirne’ye girin yolundan iki görünür. Yine öyle mi bilemiyorum.Çünkü yüksek binalar yapıldı.

Yazar, bu şehirde 15 yıl yaşamış. Edirne’yi çok sevdiğini, ve özlediğini belirtiyor.

Bir otelde kalır, karnını tava ciğerle doyurur. Bedesten, Ali Paşa çarşısı, caddeleri tek tek gezer...

Kuşları sevdiğini belirtir Onlar sürüler halinde uçuşmasına hayran kalır ... Köprüleri, nehirleri, Sarayiçi’ni dolaşmadan yapamaz

Karaağaç ziyareti eski yıllara dayanır. Ve oralarda yaşadıkları yeniden canlandırır. Ve en önemlisi eski evlerine gider ve buralarda geçen anılarını yeniden canlandırır.

Edirne’yi yıllar sonra anlatmak ya da o eski yılları yeniden yaşamak istiyorsanız, yolunuzu bu yöne dönüştürün…

Görmek için tek başına Selimiye bile yeter.

Edine’de yaşayanlar bu kitabı mutlaka bulup okumalı

Ve benden bir şiir: (ESİNCE kitabımdan)

ÖYLE BAKMA EDİRNE

Yaz kışında

Kar akşamı ellerinle

Bana öyle bakma Edirne

Yaz karından

Gül-çiçek gözlerinle

Son İLK baharın

İlk son baharında

Bir içim su

Kimse duymasın daha iyi

Sana gönül verdiğimi

Her taşın altı

Tarih açar giz kokar

Öyle serhat gülme

İçim dışım hep

Nedense beni yakar

Gönül bahçemin başkenti

Tuna kokulu gül açar

Görenler hayran olur

Görmeyen sevda şaşar

Dört mevsim yüreğimle

Buna ordan burdan

Öyle bakma Edirnem

(Necdet TEZCAN)