Kış gelince çocukların oyunları başkalaşır. Doğduğum , büyüdüğüm İlçe (Vize) gelir aklıma. Çocukken oynadığımız oyunlar canlanır sanki. Kuzeyden güneye, kademe kademe ovaya dönüşür. Ovayı Anadere korur ve kollar. Bizim mahalle Çömlek Tepe’nin eteklerinde yer alır. Orman tamamen kuzeydedir. Oyunsuz kalmazdık kış, yaz. Oyunlar mevsimlere göre değişir. Kışın en başta kızak, kardan adam, kartopu…
Baharda uçurtma ,ip atlama top…
Bunları çoğumuz yaşamıştı.
Şimdi bir süre değiştirelim dedi aklım. İşte bir sürpriz…
YEREL YAZ
Tam tuşlanırken sonsuzu unutmuş ekranda
İli ilçesi köyleriyle gaza gelmeler virajı
Akşamdan kalma bir sabah kahvaltısına
Gemilerle zeytin taşıyor Ege Marmara
Tansiyonu düşmüş bağların bağbanların
Salkımların yeni albenisine taşınmış yerel yaz
Uçurumda unutulmuş kırık merdiven
Gözlüğü mercek bastonu kırılgan dalgayım
Yüzümü yıkar gibi şıpırdar sanal çöllerde saz
Yavruağzı rengine İstanbul Yerebatan
Dönüşü gibi kapı arkasında pırasa
Seçmeliyim seçeneklerim yine çoktan
Ağaçlar ulusal değil sınırsındır kuşlar
Bir mendil içinde hortum ve soygun
Konsere gider davul beğenmez
Düğünden dönerken aklından geçen
İpliğimde kibirli şeytan uçurtmam
Uçar uçar gider ne akar ne ister
Aşkın aklını çelen yobaz kafa yoz kaz
Kiraz tadında üzüm nazarda biraz
Ferhatlar hangi höyük-dağın peşinde yine
Sırrını unutmuş şairane soyunur güneşle
(Necdet TEZCAN)
Bu şiiri okuyanlar ama bir şey anlamadım diyeceklerdir.
Modern yani günümüz şiirinde anlam önemli değildir.
Ahmet Haşim diyor ki, şiirde anlam aramak, eti için bülbülü öldürmeye benzer.Önemli olan anlamsızlıktan anlam çıkarmaktır , diyenler de var. Sözsüz müziklerde de anlam aranmaz. Ancak dinleyenin hoşuna gider ve alkışlanır. Boşuna “Müzik ruhun gıdasıdır” deyişi de aynı yola çıkar.Ne anlatacın değil, nasıl anlatacağın önemli değil
Öz müzik,öz şiir, öz resim….
Bende şöyle savunabilirim: Bazı kuşlar çok güzel öter, dinler severiz.
Bu ötüşlerde anlam var mı?
